ఆరు విధాల కార్తీక సోమవార వ్రతం; కుక్కగా పుట్టిన కాశ్మీరపు నిష్ఠుర ఒక విప్రుని సోమవార పుణ్యఫలంతో ముక్తి పొందిన కథ.
2వ అధ్యాయం
గుమ్మం వద్ద విస్తరిలో అన్నం పక్కన కూర్చున్న కుక్కకు అరచేతితో నీరు పోస్తున్న వృద్ధ విప్రుడు; వెనుక మందిరంలో శివలింగం, దీపాలు; తారల నింగిలో మంచుకొండవైపు చేమోడ్చి పైకి వెళుతున్న దివ్యస్త్రీ.
నేటి తెలుగులో:వసిష్ఠుడు మళ్ళీ జనకమహారాజుతో ఇలా అన్నాడు. “నృపాలా! కార్తీక మాస మాహాత్మ్యాన్ని ఇంకా తెలియజేస్తాను. శ్రద్ధగా విను. కార్తీక మాస మాహాత్మ్యం విన్నవారికి మనస్సు, వాక్కు, శరీరాలతో చేసిన కర్మల నుండి విడుదల కలుగుతుంది. కార్తీక మాసంలో సోమవార వ్రతాన్ని ఆచరించేవాడు పరమేశ్వరుని అనుగ్రహానికి పాత్రుడై శివసాయుజ్యం (శివునిలో ఐక్యం కావడం) పొందుతాడు. ఆ మాసంలో చేసే స్నానదానజపాలు అశ్వమేధం మొదలైన యాగాల ఫలాన్ని ఇస్తాయి. ఇందులో చేసే వ్రతాలు ఆరు రకాలు. అవి ఉపవాసం, ఏకభక్తం (ఒంటిపూట తినడం), నక్తం (రాత్రి మాత్రమే భుజించడం), తాను అడగకుండా ఇతరులు పెట్టింది భుజించడం, స్నానం, నువ్వులు ఇవ్వడం. ఉపవాసం చేయగలిగినవారు ఉపవాసం చేయవచ్చు. ఉపవాసం చేయలేనివారు నక్తభోజనం చేయవచ్చు. అదీ చేయలేనివారు ఛాయానక్తం (సూర్యాస్తమయంలోపు భోజనం) చేయాలి.”
నేటి తెలుగులో:అంతమాత్రం కూడా చేయలేనివారు బ్రాహ్మణోత్తములతో కలిసి మధ్యాహ్నమైనా భుజించవచ్చు. వీటిలో ఏ ఒక్కటీ ఆచరించనివాడు ఎనిమిది యుగాల కాలం కుంభీపాక నరకాన్ని అనుభవిస్తాడు. కార్తీక సోమవారం నాడు ఉపవాసం చేసే అనాథ అయిన స్త్రీ లోకాలకు క్షేమాన్ని కలిగించే విష్ణువు లోకాన్ని పొందుతుంది. కార్తీక సోమవారం నాడు ఉపవాసం చేసి, రాత్రి నక్షత్ర దర్శనం చేసుకుని, ఆ తర్వాత నక్తభోజనం చేసే స్త్రీపురుషుల పాపాలన్నీ అగ్నిలో ఉంచిన దూది కుప్పలాగా భస్మమైపోతాయి. అలాగే ఆ కార్తీక సోమవారం నాడు రుద్రాభిషేకంతో శివలింగార్చన చేసి పంచనక్తం (ఐదు నక్తాలు చేయడం) ఆచరించేవాడు శివసాయుజ్యం పొందుతాడు.
నేటి తెలుగులో:దీనికి ఒక ఇతిహాసం చెబుతాను. విదేహనరపాలా! విను. ఆ ఇతిహాసం విన్నా, చెప్పినా సమస్త పాపాలు తొలగిపోతాయి. కాశ్మీర దేశంలో ఒక పురోహితుడికి ఒక కూతురు ఉండేది. ఆమెకు నిష్ఠుర అని పేరు. ఆమె రూపం, యౌవనం కలిగినదై, సిగ్గు, భయం విడిచిపెట్టి, కులధర్మాన్ని వదిలేసి, గయ్యాళితనంతో వ్యభిచార వృత్తిని అవలంబించింది. ఈ దుష్టురాలి నడతను సహించలేక తల్లిదండ్రులు ఆమెను ఇంటి నుండి వెళ్ళగొట్టారు. సౌరాష్ట్ర దేశంలో పుట్టినవాడు, వేదవేదాంగాలలో పారంగతుడు, సదాచార సంపన్నుడు అయిన ఒక బ్రాహ్మణుడు ఆ స్త్రీ గుణాలు ఇలాంటివని తెలియక ఆ నిష్ఠురను వివాహం చేసుకున్నాడు. అతడు సకల ప్రాణుల పట్ల దయ కలవాడు, తీర్థయాత్రలపై ఆసక్తి కలవాడు, సత్యసంధుడు అయి పరిశుద్ధంగా ఉండేవాడు. అలాంటి విప్రోత్తముడు ఎప్పుడైనా తన భార్య నడతను సహించలేక కొంచెం కఠినంగా మాట్లాడితే, గయ్యాళి అయిన ఆ చెడిపె భర్తను గద్దించి మాట్లాడేది. మరింత కోపం వస్తే ఆ బ్రాహ్మణుడిని కర్రతో కొట్టి, అతడిని నోరెత్తనిచ్చేది కాదు. ఆ విధంగా ఆ విప్రుడు మిక్కిలి కష్టాలు పడుతూ కూడా, గృహస్థ ధర్మానికి లోపం కలుగుతుందేమో అన్న భయంతో చెడు నడత గల ఆ స్త్రీని విడిచిపెట్టడానికి ఇష్టపడలేదు. ఇలా ఉండగా చెడు నడత గల ఆమె విటపురుషులతో చేరి, సరససల్లాపాలు ఆడుతూ, వారు ఇచ్చే ఆభరణాలు, వస్త్రాలు మొదలైనవాటితో తృప్తి చెందుతూ కాలం గడుపుతుండేది. ఒకనాటి రాత్రి తన భర్త పక్కపై పడుకుని నిద్రపోతుండగా, అతడు నిద్రపోవడం గమనించి, మెల్లగా పక్కపై నుండి లేచి, దగ్గర నుండి ఒక బండను తెచ్చి మెల్లగా ఆ భర్త తలను పగలగొట్టింది. దాంతో అతడు పరలోకానికి చేరగా, అతడిని తెచ్చి ఒక పాడుబడ్డ బావిలో త్రోసివేసింది. అప్పటి నుండి పరస్త్రీ సంగమంపై కోరిక గల ఎందరో విటులతో చేరి, కామశాస్త్ర వినోదాలతోనూ, కౌగిలింతలతోనూ, చుంబనాలు మొదలైనవాటితోనూ కాలం గడుపుతుండేది. పతివ్రతలైన స్త్రీలను చూసి వారి మనస్సులను చెడగొట్టి, వారిని కూడా తనలాగే చెడిపెలుగా చేసేది. ఒక్కసారైనా సదాచారంతో ఉండేది కాదు. ఇతరులను నిందిస్తూ, ఇతరులపై పగబడుతూ ఉండేదే గాని, ఒక్కసారైనా భగవంతుడిని గూర్చి ధ్యానించడం గాని, దేవాలయాలకు వెళ్ళి భగవంతుడిని ఆరాధించడం గాని కలలోనైనా ఎరగదు. భూతదయ, పశ్చాత్తాపం ఎలాంటివో ఆ ఇల్లాలు కలలోనైనా ఎరగదు.
నేటి తెలుగులో:భగవంతుని నామస్మరణ కూడా చేసి ఎరగదు. మాయలమారి. డంబాలకు పుట్టినిల్లు. అబద్ధాల కుప్ప. పెద్దలను చూస్తే పరిహాసాలు చేసేది. ఇలా తన వయసంతా గడిపిన ఆ పాపిష్ఠురాలికి యౌవనం తొలగిపోయి, ముసలితనం వచ్చింది. అత్యంత ఘోరమైన పాపాలు చేసినది కావడం వల్ల ఈ లోకంలో మహాపాప ఫలాలను అనుభవించే సమయం దగ్గరపడింది. శరీరం వ్యాధులతో నిండి, దుర్గంధంతో కూడి ఉండటం వల్ల, తనను కోరిన విటులందరూ అసహ్యించుకుని కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. ఆ విధంగా ఆ చెడిపె వ్యాధుల పాలై, దిక్కు లేక చిట్టచివరకు పాపాల ఆధిక్యం వల్ల మరణించింది. యమదూతలు వచ్చి ఆ దుష్టురాలిని పెడరెక్కలు విరిచికట్టి యముని ముందు నిలబెట్టారు. అతడు ఆ స్త్రీ చేసిన మహాపాపాలను చూసి, సహించరాని కఠిన శిక్ష విధించాలని కోరి, ఎర్రగా కాల్చిన ముళ్ళు గల ఒక ఉక్కు స్తంభాన్ని తెప్పించి, ఆ దుష్టురాలితో ఆ స్తంభాన్ని కౌగిలించుకునేలా చేశాడు. యమభటులు దండాలు తీసుకుని తల పగిలేలా కొట్టారు. కుంభీపాకం అనే నరకంలో త్రోశారు. కాళ్ళు తలక్రిందులుగా పట్టి, తల పగలగొట్టారు. అంతేకాక ఆ యమదూతలు సలసల కాచిన నెత్తురును దాని నోట్లో పోసి తాగించారు. కళకళ కాగిన సీసాన్ని దాని చెవుల్లో కుమ్మరించారు. ఇలా చెడు నడత గల ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ తన ముందటి ఏడు తరాలవారిని, వెనుకటి ఏడు తరాలవారిని నరకబాధల పాలు చేసింది. ఈ విధంగా ఆ దుష్ట స్త్రీ నరకాలను అనుభవించి, మళ్ళీ భూమిపైకి వచ్చి, పదిహేను జన్మలు కుక్కగా జన్మించింది. అలాంటి పదిహేనవ జన్మలో ఇల్లిల్లూ దూరుతూ, అందరూ తరిమివేస్తుండగా ఒకనాడు ఒక బ్రాహ్మణుడి ఇంట్లోకి ప్రవేశించింది. ఆ రోజు కార్తీక సోమవారం కావడం వల్ల, ఆ ఇంటి యజమాని అయిన విప్రోత్తముడు ఆ ఇంట్లో ఉపవాసం ఉండి, ఉమామహేశ్వరులకు అభిషేకం చేసి, షోడశోపచార పూజలు (పదహారు ఉపచారాలతో పూజలు) చేశాడు. ఆ తర్వాత నక్షత్ర దర్శనం చేసుకుని, బలి పెట్టడానికి బయటికి వచ్చాడు. ఆ విధంగా బ్రాహ్మణుడు శ్వానబలి (కుక్కలకు పెట్టే ఆహారం) పెట్టి, పాదాలు కడుక్కుని లోపలికి వెళ్ళాడు. ఆ శుని (ఆడకుక్క) పగలంతా గుప్పెడు అన్నమైనా లేక నకనకలాడుతూ ఉండటం వల్ల ఆ బలి అన్నాన్ని భుజించింది.
నేటి తెలుగులో:ఆ విధంగా ఆ శుని ఆ అన్నం తినగానే దానికి పూర్వజన్మ సంస్కారం కలిగి, “ఓ విప్రోత్తమా! నన్ను కాపాడు, కాపాడు” అని ఆ ఇంటి బ్రాహ్మణుడిని వేడుకుంది. అప్పుడు అతడు ఆశ్చర్యంలో మునిగి ఆ శునిని చూసి, “నీవు ఎవరు?” అని అడిగాడు. ఆ శుని తన వృత్తాంతమంతా తెలియజేసి, “ఓ మహాత్మా! నీవు పెట్టిన బలి ఆహారం భుజించగానే నాకు జన్మాంతర సంస్కారం కలిగింది. దీనికి కారణం ఏమిటి?” అని అడిగింది. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు దివ్యదృష్టితో తెలుసుకుని, “ఓ శునీ! ఈ రోజు కార్తీక సోమవారం కావడం వల్ల, నీవు నక్తభోజనం చేశావు గనుక నీకు జాతిస్మరత్వం (పూర్వజన్మల జ్ఞాపకం) కలిగింది” అని ఆ విప్రుడు తెలిపాడు. అప్పుడు ఆ శుని “ఓ మహాత్మా! నన్ను కాపాడు, కాపాడు” అని మొరపెట్టుకోగా, ఆ బ్రాహ్మణోత్తముడు దయతలచి తాను సంపాదించిన ఒక కార్తీక సోమవారం నాటి ఫలాన్ని ఆ శునికి ఇచ్చాడు.
కార్తీక సోమవారం రాత్రి పూరింటి గుమ్మంలో అరటిఆకులో బలి అన్నం తిని దీనంగా చూస్తున్న నాటు కుక్క; ప్రమిదతో ఆశ్చర్యంగా వంగిన వృద్ధ విప్రుడు, తులసికోట, వెన్నెల.
నేటి తెలుగులో:అప్పుడు ఆ శుని ఆ స్వరూపాన్ని విడిచిపెట్టి, దేదీప్యమానమైన శరీరాన్ని పొంది, దివ్యమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు మొదలైనవాటితో శోభించే స్త్రీ రూపాన్ని ధరించి తన పితరులతో (పూర్వీకులతో) కలిసి కైలాసానికి చేరింది. “కాబట్టి కార్తీక సోమవారం నాడు ఉపవాసం చేసి, నక్తం మొదలైన వ్రతాలు ఆచరించేవారు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులై చివరికి శివసాయుజ్యం పొందుతారు. కనుక ఓ రాజేంద్రా! నీవు కూడా కార్తీక సోమవార వ్రతం ఆచరించు” అని వసిష్ఠ మునీంద్రుడు జనకమహారాజుకు తెలిపాడు.
ఇది శ్రీస్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమాహాత్మ్యమందలి ద్వితీయాధ్యాయము.
