కార్తీక పురాణం 10వ రోజు
Karthika Puranam Day 10
యమసభలో దూతల నివేదన; సౌరాష్ట్ర శివపూజారిగా అజామీళుని, దాసి పూర్వజన్మ కథ; కార్తీక కృత్తికా దర్శన, హరినామ మహిమ.
శివ సన్నిధి దర్శనం
విదేహ దేశాధిపతి అయిన జనక మహారాజు వసిష్ఠ మహామునిని చూసి, “మునీంద్రా! ఆ అజామీళుడు ఎవరు? వీడు ఎందుకు పాపం చేశాడు? యమభటులు ఊరికే ఎలా వెళ్లిపోయారు? యమసభకు వెళ్లి వారేమి చెప్పారు?” అని అడిగాడు. అప్పుడు వసిష్ఠ మునీంద్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఓ శత్రుసూదనా! విష్ణుభటులు అలా పలకగా, యమభటులు యముడి సన్నిధికి వేగంగా వెళ్లి వృత్తాంతమంతా తెలియజేశారు. “ఓ మహాప్రభూ! మిక్కిలి పాపాత్ముడు, దురాచారుడు, నిందింపదగిన పనులు చేసేవాడు అయిన ఆ అజామీళుడిని విష్ణుదూతలు విష్ణువు నివాసమైన వైకుంఠానికి తీసుకువెళ్లారు.”
“మేము ఆ పని చేయలేనివారమై తిరిగి వచ్చాము” అని యమభటులు చెప్పగా, యముడు కోపంతో కళ్లు ఎర్రబరిచినా, జ్ఞానదృష్టితో ఈ వృత్తాంతాన్ని తెలుసుకున్నాడు. “దురాత్ముడైన వీడు మరణకాలంలో విష్ణునామాన్ని ఉచ్చరించడం వల్ల విష్ణుదూతలు అతడిని వైకుంఠానికి తీసుకువెళ్లారు. అజామీళుడు మరణసమయంలో హరినామ సంకీర్తన అనే అమృతాన్ని తాగడం వల్ల సకల పాపాల నుంచి విముక్తుడై విష్ణులోకాన్ని పొందాడు. పాపాత్ములైనా సరే, తనను స్మరించగానే విష్ణువు వారి పాపాలను పోగొట్టి తన సాన్నిధ్యంలో చేర్చుకున్నాడు. నోరు తప్పి భగవన్నామాన్ని ఉచ్చరించినా, అగ్నిహోత్రుడిలాగా అది సర్వపాపాలను బూడిద చేస్తుంది.”
“ఎవడు భక్తితో నిత్యుడైన శ్రీమన్నారాయణమూర్తిని ధ్యానిస్తాడో అతడు జీవన్ముక్తుడు (బతికి ఉండగానే ముక్తి పొందినవాడు) అనబడతాడు. అతడు చివరకు శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు” అని ఆలోచించి, ఏమీ అనకుండా యముడు ఊరుకున్నాడు. జనక మహారాజా! అజామీళుడి పూర్వ వృత్తాంతాన్ని తెలియజేస్తాను, విను. పూర్వజన్మలో ఈ అజామీళుడు సౌరాష్ట్ర దేశంలోని బ్రాహ్మణుడు. శివాలయపు పూజారి. ఇతడు శివాలయంలోని వస్తువులన్నిటినీ దొంగిలించేవాడు. ఆయుధం చేతబట్టుకొని, ఆచారాలు మాని, స్నానం మాని అపరిశుద్ధుడై ఉండేవాడు. స్వామిని పూజ చేసేటప్పుడు ఒక్క మంత్రమైనా చెప్పేవాడు కాదు. పూజావిధి కూడా ఎరగడు. దేవుడి ఎదుట కాళ్లు చాపుకొని కూర్చునేవాడు. స్నేహితులతో కలిసి అనేక మాటలు మాట్లాడుతూ, దురాగ్రహం కలవాడై ఉండేవాడు. అంతేకాక అతడు పడుచు ప్రాయపు సొగసుకాడై, సమస్త ఆభరణాలూ అలంకరించుకొని ఉండేవాడు. అతడికి అందమైనది, యౌవనంలో ఉన్నది అయిన ఒక బ్రాహ్మణుడి భార్య ప్రియురాలిగా ఉండేది. ఒకనాడు ఆ స్త్రీ భర్త దారిద్ర్య భారంతో బాధపడినవాడై, ఇతరుల అన్నాన్ని కోరకుండా పట్టణం మొదలైన చోట్లలోను, గ్రామాలు, పల్లెలు, గొల్లపల్లెలు మొదలైన ప్రదేశాలలోను భిక్షమెత్తాడు. ఒకసారి ఆకలికి తాళలేక ఉపాదానపు మూటను (భిక్షపు మూటను) మోస్తూ ఇంటికి వచ్చి, “ఓసీ! వేగంగా వంట చేయి. ఆకలి నన్ను మిక్కిలి బాధిస్తున్నది. ఇప్పుడు గుక్కెడు నీళ్లు ఇచ్చి నా దాహం తీర్చు” అని అడిగాడు.
ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ తన మనసును పరపురుషుడి మీదే ఉంచి, మిక్కిలి గర్వించినదై, ఇంటి పనులలో ఉన్న తొందరను బట్టి ఏమీ పలకలేదు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు కఠినురాలైన ఆ స్త్రీని చూసి కర్రతో కొట్టాడు. అలా అతడు తనను కొట్టగానే, ఆమె కోపించి తన భర్తను పిడికిలితో గుద్దింది.
ఆ బ్రాహ్మణుడు అలా భార్య చేత దెబ్బలు తిని, ఇల్లు విడిచి పొరుగూరికి వెళ్లి, భిక్షాన్నం తింటూ భగవంతుడిని ధ్యానిస్తూ కాలం గడిపాడు. ఆ బ్రాహ్మణి సాయంకాలమే భోజనం చేసి, మంచి చీర కట్టుకొని, సమస్త ఆభరణాలూ అలంకరించుకొని, విడెం చేతబట్టుకొని ఒక చాకలివాడి ఇంటికి వెళ్లింది. అందగాడైన ఆ చాకలివాడిని చూసి, అతడితో ఏకాంతంగా ఉండాలని కోరింది. అప్పుడు ఆ చాకలివాడు “ఓ మూఢురాలా! ఈ రాత్రివేళ మా ఇంటికి కారణం లేకుండా ఎందుకు వచ్చావు? నీవు బ్రాహ్మణ వంశంలో పుట్టినదానివి. మేమో కర్మవల్ల నిందింపబడినవారము” అని పలికాడు. కోపంతో కళ్లు ఎర్రబడగా, కనుకొలకుల నుంచి నిప్పులు రాలుస్తూ, తనతో వాదులాడుతున్న ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీని రోకలితో కొట్టి బయటకు తరిమేశాడు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణి అవమానంతో అతడిని విడిచి రాజమార్గానికి వచ్చింది. అక్కడ ఈ పూజారిని చూసి, అతడిని చేరి, వేగంగా అతడిని వెంబడించి వచ్చి, అతడితో ఆ రాత్రి సుఖించింది. ఆ తర్వాత చెడిపోయిన ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ ఆ రాత్రి అలా గడిపి, మరుసటి ఉదయం లేచి పశ్చాత్తాపపడింది. భర్త దగ్గరికి వెళ్లి, జాలి పుట్టించే మాటలతో క్షమించమని వేడుకోగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు తిరిగి వచ్చి ఆ భార్యతో సుఖంగా ఉన్నాడు. ఇలా కొంతకాలం గడవగా, ఆ శివపూజారి మరణించి రౌరవం మొదలైన నరకాలన్నీ అనుభవించి, మళ్లీ సత్యనిష్ఠుడి కుమారుడిగా పుట్టాడు.
కార్తీక మాసంలో కృత్తికా నక్షత్ర యోగంలో భగవంతుడి దర్శనం చేస్తే, ఏడు జన్మలలో చేసిన పాపం సైతం తొలగిపోతుంది. కనుక ఇతడు హరినామ స్మరణ చేసినందువల్ల ఇతడికి సకల పాపాలూ తొలగిపోయాయి. ఈ బ్రాహ్మణుడి భార్య కూడా మరణించి, నరకబాధలను అనుభవించి, మళ్లీ భూమి మీద పుట్టి కన్యాకుబ్జ దేశంలో చండాల జాతిలో జన్మించింది. అప్పుడు ఆ పిల్ల తండ్రి ఒక బ్రాహ్మణుడి దగ్గరికి వెళ్లి, దాని జాతకాన్ని గురించిన ఫలితం అడిగాడు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు “ఈ శిశువు పితృగండంలో (తండ్రికి ఆపద తెచ్చే గండంలో) పుట్టింది. దీనిని ఇంటి నుంచి వెళ్లగొట్టు” అని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆ చండాలుడు ఇంటికి వేగంగా వచ్చి ఆ శిశువును దూరంగా పారేశాడు. అప్పుడు ఒక బ్రాహ్మణుడు తాను పుత్రులు లేనివాడు అయినందున, దారి మధ్యలో అనాథగా పడి దిక్కులేక ఏడుస్తున్న ఆ శిశువును చూసి, ఒక దాదికి ఇచ్చి పెంచమని ఆజ్ఞాపించాడు. అలా దాది పోషణలో పెరిగి పెద్దదై యువతి అయిన ఆ చండాల కన్యను ఈ బ్రాహ్మణుడు చేపట్టాడు. ఓ రాజేంద్రా! ఇదే అజామీళుడి పూర్వజన్మ వృత్తాంతం, నీకు తెలియజేశాను.
ఓ రాజేంద్రా! ఇతర జన్మలలో చేసిన సకల పాపాలకు హరినామ స్మరణ కంటే మించిన ప్రాయశ్చిత్తాలు ఏవీ లేవు. నాలుక మాధవుడి నామాన్ని ఉచ్చరించకపోతే, మనస్సు మాధవుడి పాదపద్మాలను తలచకపోతే, చెవులు విష్ణువు కథను వినకపోతే అతడి పాపాలు ఎలా నశిస్తాయి? అతడి పాపాల రాశులు నశించనే నశించవు.
ఎవరు మరొక విషయంలో మనస్సు ఉంచకుండా జనార్దనుడినే స్మరిస్తారో వారు తప్పక ముక్తిని పొందుతారు. దీనికి సందేహం లేదు. ఆ హరిస్మరణ వల్ల గొప్ప పాపమైనా, స్వల్ప పాపమైనా తప్పక నశిస్తుంది. కార్తీక మాసంలోని ధర్మాలు ఏవేవి తెలియజేశానో వాటన్నిటికీ పాపాలను పోగొట్టే శక్తి ఉన్నది. కాబట్టి కార్తీక మాస ధర్మాలను ఎవడు ఆచరించడో, వాడు తప్పక నరకాన్ని పొందుతాడు. దీనికి సందేహం లేదు. ఈ పవిత్రమైన, పాపాలను హరించే ఆఖ్యానాన్ని (కథను) ఎవడు వింటాడో, వాడు సకల పాపాల నుంచి విముక్తుడై వైకుంఠానికి వెళ్తాడు. దీనికి సందేహం లేదు. ఎవరు ఈ ఉపాఖ్యానాన్ని వినేవారికి వినిపిస్తారో, వారికి సకల పాపాలూ తొలగిపోతాయి. అతడు వైకుంఠంలో విష్ణువుతో కూడి ఆనందిస్తూ ఉంటాడు.
ఇది శ్రీస్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమాహాత్మ్యమందలి పదవయధ్యాయము.
