ఆంధ్ర విప్రుడైన తత్త్వనిష్ఠుడు మర్రిచెట్టుపై ఉన్న ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసుల కథలు విని, కావేరీ స్నానఫలంతో వారిని ఉద్ధరించడం.
3వ అధ్యాయం
వేకువన కావేరిలో నిలిచి, మర్రిచెట్టు కింద బంగారు కాంతిలో పొడవాటి జుట్టుతో విషాదంగా చేమోడ్చి మోకరిల్లిన ముగ్గురి వైపు దోసిలితో నీరు పోస్తున్న యాత్రికుడు.
వసిష్ఠ మునీంద్రుడు జనక మహారాజును చూసి ఇలా అన్నాడు. “కార్తీక మాసంలో చేసే స్నానదానాదులు ఎంతో పుణ్యాన్ని ఇస్తాయి. అలా పుణ్యాన్ని ఇచ్చే వ్రతాలను ఆచరించని మనిషి, స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా, అనేక జన్మలు శ్వానయోనిలో (కుక్క జన్మలో) పుడతాడు. కార్తీక మాసమంతా స్నానం, దానం, వ్రతం, ఉపవాసం మొదలైనవి చేయలేనివారు కార్తీక పౌర్ణమి నాడైనా వీటిని ఆచరించాలి. అలా ఆచరించనివారు చండాలయోనిలో అనేక జన్మలు ఎత్తి, ఆ తరవాత బ్రహ్మరాక్షసులుగా పుడుతున్నారు. దీనికి ఒక ఇతిహాసం ఉంది. చెబుతాను, శ్రద్ధగా విను.”
ఆంధ్రదేశంలో తత్త్వనిష్ఠుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతను సకల శాస్త్రాల అర్థాలు తెలిసినవాడు, సత్యమే పలికేవాడు. ఇంద్రియనిగ్రహం (ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకోవడం) కలవాడు, తీర్థయాత్రలలో ఆసక్తి ఉన్నవాడు, సకల ప్రాణుల పట్ల దయ కలవాడు. అతను ఒకనాడు తీర్థయాత్ర చేయడానికి వెళ్తుండగా, ఒక మర్రిచెట్టు మీద ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసులు తలలు విరబోసుకుని, భయంకరంగా నోళ్లు తెరుచుకుని ఉన్నారు. వారికి కొత్త కారుమబ్బుల లాగా నల్లని శరీరాలు, చిక్కిపోయిన కడుపులు ఉన్నాయి. వారి కళ్లు ఎర్రని రంగుతో సంధ్యాకాలపు సూర్యుడిని మించిపోతున్నాయి. మీసాలు ముందుకు వేలాడుతున్నాయి. పొడవైన కోరలు చూసేవారికి దిగులు పుట్టిస్తున్నాయి. వారు చేతుల్లో ఖడ్గాలు పట్టుకుని ప్రాణులన్నిటికీ వణుకు పుట్టిస్తూ వేలాడుతున్నారు.
అడవి బాటలో ఊడల మర్రిపై ఎర్రని కళ్లు, కోరలతో గర్జిస్తున్న ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసులు; కింద దండం, కమండలంతో వెనక్కి తగ్గి, చేయెత్తి ప్రార్థిస్తున్న తత్త్వనిష్ఠుడు.
ఆ మర్రిచెట్టుకు మూడు కోసుల దూరం వరకు ఉన్న ప్రాంతంలో ఆ బ్రహ్మరాక్షసుల భయం వల్ల మనుషులైనా, పశుపక్ష్యాదులైనా, మృగాలైనా తిరగడానికి వణికిపోయేవారు. ఆ చెట్టు చుట్టూ ఎంతో భయంకరమైన మోతలు ఎల్లప్పుడూ మోగుతూ ఉండేవి. ఆ బ్రాహ్మణోత్తముడు తీర్థయాత్ర చేస్తూ, కార్తీక మాసంలో నదీస్నానానికి వెళ్తూ, దైవవశాత్తు మర్రిచెట్టును ఆశ్రయించి ఉన్న ఆ బ్రహ్మరాక్షసులను చూశాడు. మనసులో వణుకు పుట్టి కలత చెందినవాడై, “లోకనాయకా! దీనబంధూ! ఆర్తత్రాణ పరాయణా! నాశరహితా! శరణాగతుడైన నన్ను కాపాడు. నీవు తప్ప నాకు వేరే దిక్కు లేదు” అని భయాన్ని హరించే భవుడిని, విష్ణువును ప్రార్థిస్తూ పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు అతనిని తరుముతూ వెంటపడ్డారు. ఇలా బ్రహ్మరాక్షసులు కొంత దూరం ఆ ద్విజుడిని తరిమి, ఆ విప్రుడిని దర్శించారు. ఆ ద్విజపుంగవుడిని చూడగానే ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు అతని తేజస్సు వల్ల పాపాలు తొలగిపోయి, జన్మాంతర సంస్కారాన్ని (పూర్వజన్మ సంస్కారాన్ని) పొంది, ఆ విప్రుడి ముందు నిలబడి, అతనిని అనేక విధాలుగా పొగిడి ఇలా అన్నారు. “ఓ మహాత్మా! తమ దివ్య దర్శనం వల్ల పాపాలు తొలగిపోయాయి. తమ రాక మాకు ఉపకారమైంది. సాధువులు ఇతరుల కోసమే భూలోకంలో జీవిస్తారు. మహాత్మా! తమ దర్శనం మాకు జ్ఞానాన్ని ఇచ్చింది.”
అని ఈ విధంగా పొగుడుతున్న ఆ బ్రహ్మరాక్షసులను చూసి, “ఓ పిశాచాలారా! మీరెవరు? మీకు ఎందుకు ఇలాంటి జన్మలు కలిగాయి? పూర్వజన్మలలో మీరేమి చెడ్డపనులు చేశారు? మీరు భయపడవద్దు. మీ వృత్తాంతాలు తెలియజేయండి” అని ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు ఈ విధంగా తమ తమ వృత్తాంతాలను చెప్పసాగారు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులలో ఒకడు ఇలా అన్నాడు. “మహాత్మా! నేను ద్రవిడ దేశంలోని మందరం అనే గ్రామంలో బ్రాహ్మణ వంశస్థుడిని. నేను గ్రామాధికారిగా ఉండేవాడిని. నేను ఆ అధికార బలంతో కన్నూ మిన్నూ కానక, కఠినుడినై, కుటుంబ పోషణ మీద ఆసక్తితో బ్రాహ్మణుల ద్రవ్యాలను అపహరించాను. అంతేకాక, చుట్టాలకైనా బ్రాహ్మణోత్తములకైనా అమావాస్య నాడైనా పిడికెడు అన్నం పెట్టి ఎరగను. బ్రహ్మస్వం (బ్రాహ్మణుల సొమ్ము) ఏడేడు తరాల వరకు పీడిస్తుందని తెలుసుకోలేకపోయాను. అది ఆచంద్రతారకం బాధిస్తుందని కూడా తలచలేకపోయాను. ఆ పాపం వల్ల నేను రౌరవాది నరకాలను కొంతకాలం అనుభవించి, ఆ తరవాత భూలోకంలో అనేక నీచజన్మలు ఎత్తి, చిట్టచివరకు ఈ బ్రహ్మరాక్షస జన్మ ఎత్తాను. ఈ పాపం పోయే ఉపాయం చెప్పవా” అని ఆ బ్రహ్మరాక్షసుడు ఆ బ్రాహ్మణుడిని అడిగాడు.
రెండవ బ్రహ్మరాక్షసుడు తన వృత్తాంతాన్ని ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడికి చెబుతూ ఇలా అన్నాడు. “విప్రోత్తమా! నేను తల్లిదండ్రులను ద్వేషించి, వారిని చక్కగా పోషించలేదు. భార్య మీద ఆసక్తి కలిగి ఆమెను అన్ని విధాలా సంతోషపెడుతూ, తల్లిదండ్రులకు చలిది అన్నం పెట్టించాను. నేను, భార్య మృష్టాన్నాలు (రుచికరమైన భోజనాలు) తింటూ, బంధుమిత్రులను ఆదరించకుండా ఉండటం వల్ల నాకు ఈ మహా ఘోరమైన జన్మ ప్రాప్తించింది. నన్ను ఈ అధోజన్మ నుండి తప్పించి కాపాడు మహాత్మా!” అని పలుమార్లు ప్రార్థించాడు.
అప్పుడు మూడవవాడు కూడా, “ద్విజోత్తమా! నేను ఆంధ్రదేశంలో విష్ణ్వాలయంలో పూజారిగా ఉండి, చెడుపనులు చేస్తూ, మిక్కిలి నిర్దయుడినై, ఇతరులను దూషించడం, పరస్త్రీలను చేరడం, ఇతరుల సొమ్మును అపహరించడం మొదలైన దుష్కృత్యాలు అనేకం ఆచరిస్తూ, విహితకృత్యాలు (చేయవలసిన విధులు) మానివేశాను. దీపారాధనల కోసం భక్తులు ఇచ్చే నెయ్యి, నూనెలను దొంగిలించి వేశ్యలకు ఇచ్చి, ఆ స్త్రీలతో ముచ్చట్లలో కాలం గడిపాను. అంత్యకాలంలో నరకంలో పడరాని పాట్లన్నీ పడి, మళ్లీ జన్మ ఎత్తేటప్పుడు అనేక నీచయోనులలో పుట్టి, చివరకు ఈ పాడు జన్మ ఎత్తాను” అని ఆ విప్రోత్తముడితో తన కష్టాలను గురించి చెప్పాడు.
అప్పుడు ఆ విప్రుడు ఆ ముగ్గురి మాటల తీరును విని, ఆ బ్రహ్మరాక్షసులతో ఇలా అన్నాడు. “మీరు ఇంతమాత్రానికే ఎందుకు భయపడతారు? మిమ్మల్ని ఈ నీచజన్మ నుండి ఉద్ధరిస్తాను.” ఆ విప్రుడు కార్తీక మాసంలో కావేరిలో స్నానం చేసి, ఉపవాసం ఉండి, ఆ వ్రతఫలాన్ని ఆ రాక్షసులకు ఇవ్వగా, వారు ఆ బ్రహ్మరాక్షస జన్మ నుండి విముక్తులయ్యారు.
కాబట్టి, కార్తీక మాసంలో కావేరీ నదిలో స్నానం చేసి, నక్తాది వ్రతాలు ఆచరించేవారు సకల పాపాల నుండి తొలగి, వెయ్యి వాజపేయాలు చేసిన ఫలాన్ని పొందుతారు. అలా చేయని మనుషులు అనేక జన్మలు నీచజన్మలు ఎత్తి, నీచమైన సూకరజన్మలను (పంది జన్మలను) పొంది, చివరకు బ్రహ్మరాక్షసులుగా పుడతారు. స్త్రీపురుషులందరూ కార్తీక మాసంలో కావేరి మొదలైన పుణ్యనదులలో స్నానం చేసి, నక్తం మొదలైన వ్రతాలు ఆచరించాలి.
ఇది శ్రీ స్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమాహాత్మ్యమందలి మూఁడవయధ్యాయము.
