దీపావళి పండుగ అనగానే మనకు గుర్తుకు వచ్చే మొదటి విషయం, 14 సంవత్సరాల వనవాసం తర్వాత రాముడు అయోధ్యకు తిరిగి వచ్చిన సందర్భం. ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని అయోధ్య ప్ర
దీపావళి పండుగ అనగానే మనకు గుర్తుకు వచ్చే మొదటి విషయం, 14 సంవత్సరాల వనవాసం తర్వాత రాముడు అయోధ్యకు తిరిగి వచ్చిన సందర్భం. ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని అయోధ్య ప్రజలు మట్టి దీపాలను వెలిగించి, రాముడు, సీతను స్వాగతించారు. దీపాల వెలుగుతో ఈ పండుగను గుర్తించడానికి ఇది ఒక శాశ్వత చిహ్నంగా మారింది.
కానీ ఈ కథ ఒకే విధంగా చెప్పబడలేదు. రామాయణం అనేది సంస్కృతంలో రాసినది, ఇది భాషలు, ప్రాంతాలు మరియు తరాల మధ్య ప్రయాణించింది. వివిధ పునరావృతాలు ఈ కధను నిలబెట్టాయి.
మొఘల్ చక్రవర్తి అక్బర్ కూడా ఈ మహాకావ్యాన్ని పర్షియన్‌లో అనువదించాడు, ఆ కాలంలో చిత్రాలు రాముడు మరియు సీతను స్వాగతించడానికి వెలిగించిన దీపాలను చూపించాయి. భారతదేశంలో కార్తీక్ అమావాస్య రాత్రి అనేక జ్ఞాపకాలను, దేవతలను మరియు చరిత్రలను కలిగి ఉంది, కానీ ఈ పండుగకు ఉన్న ప్రాథమిక భావన మాత్రం ఒకేలా ఉంది – వెలుగుకు మళ్లీ తిరగడం. ఉత్తర భారతదేశంలో, దీపావళి పండుగను లక్ష్మీ పూజతో బాగా అనుసంధానిస్తారు.
హిందూ సంప్రదాయ ప్రకారం, దేవత లక్ష్మీ సముద్ర మంతన సమయంలో ఉద్భవించిందని, ఆమె ప్రదర్శన కార్తీక్ అమావాస్యతో సంబంధం కలిగి ఉందని నమ్ముతారు. లక్ష్మీతో పాటు గణేష్‌ను కూడా పూజిస్తారు, భక్తులు సంపదతో పాటు జ్ఞానం మరియు శుభప్రారంభాలను కోరుకుంటారు. చాలా కుటుంబాలలో, ఈ సాయంత్రం ప్రార్థనలు, దీపాలు మరియు సమృద్ధిగా ఉన్న సంవత్సరానికి ఆశలు చుట్టూ కేంద్రీకృతమవుతుంది.
మరో సంప్రదాయం పాండవులతో ఈ పండుగను అనుసంధానిస్తుంది. కష్టకాలం మరియు వనవాసం తర్వాత, ఐదు సోదరులు కార్తీక్ అమావాస్య రాత్రి తమ రాజ్యానికి తిరిగి వచ్చినట్లు నమ్ముతారు, వారిని స్వాగతించడానికి దీపాలు వెలిగించబడ్డాయి. దీపావళి మహాభారతంలో ఉన్న నైతికత, ధర్మం మరియు కష్టకాలంలో కూడా నైతిక నిర్ణయాలు తీసుకోవడం వంటి పాఠాలను కూడా కలిగి ఉంది.
జైనుల కోసం, దీపావళి మహావీరుడి
నివారణను గుర్తించే ఒక అత్యంత ఆధ్యాత్మిక సందర్భం. జైన సంప్రదాయం ఈ పండుగను దీపాలిక లేదా దీపాలికాయగా పిలుస్తుంది, ఇది ఆధ్యాత్మిక విముక్తి యొక్క వెలుగుతో సంబంధం కలిగి ఉంది. భక్తులు ప్రార్థనలు, ఉపవాసాలు మరియు మహావీరుని చివరి ఉపదేశాల చుట్టూ పఠనాలు నిర్వహిస్తారు.
దీపావళి తర్వాత రోజు జైన నూతన సంవత్సరానికి ప్రారంభం కావడం, ఈ పండుగకు మరింత పునరుత్థానాన్ని ఇస్తుంది. సిక్కులు కూడా ఈ తేదీని బండి చోర్ దివాస్, విముక్తి దినంగా గుర్తిస్తారు. గురు హర్గోబింద్ సాహిబ్ 52 మంది బంధువులను విముక్తి పొందడానికి ఒక చీరను తయారు చేసి, ప్రతి వ్యక్తి పట్టుకుని బయటకు రాగలిగేలా చేశారు.
అమృత్‌సర్‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, వారి స్వాగతానికి వెలిగించిన దీపాలు ఇప్పటికీ వెలుగుతూనే ఉన్నాయి, ఇది స్వేచ్ఛను పొందిన తర్వాత, అది పంచుకునే విషయాన్ని గుర్తు చేస్తుంది. సిక్కు సంప్రదాయం ప్రకారం, గురు ఇతర బంధువులను కూడా విముక్తి పొందే వరకు విడవడానికి నిరాకరించారు. ఆయన విడుదల మరియు ఇతరుల విముక్తి, స్వేచ్ఛ, కరుణ మరియు ఇతరుల కోసం నిలబడడం అనే భావనలను సూచిస్తుంది.
బెంగాల్‌లో కొత్త చంద్రుడి రాత్రి కాళీకి చెందినది. 16వ శతాబ్దంలో కాళీ పూజ యొక్క అభివృద్ధి జరిగింది మరియు 19వ శతాబ్దంలో శ్రీ రామకృష్ణ ప్రభావంతో విస్తరించింది. దేశంలోని మిగతా ప్రాంతాలు సంపద లేదా ఇంటికి తిరిగి రావడానికి దీపాలను వెలిగిస్తుంటే, బెంగాలీ కుటుంబాలు అజ్ఞానం మరియు అహంకారాన్ని నాశనం చేసే దేవత యొక్క క్రూర రూపాన్ని గౌరవిస్తాయి.
ఈ సంప్రదాయం శతాబ్దాలుగా బెంగాల్‌లో విస్తరించింది మరియు సమాజంలో ప్రధాన వార్షిక మతపరమైన ఉత్సవాలలో ఒకటిగా మారింది. భక్తులు రాత్రి కాళీకి ప్రార్థనలు అర్పించడానికి చేరుకుంటారు, ఆమె క్రూర రూపం చెడు మరియు అజ్ఞానాన్ని నాశనం చేయడంలో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. కాబట్టి, దీపావళి ఒక పండుగనా లేక అనేక పండుగలనా?
భారతదేశంలో, ఇది రెండూ కావచ్చు. కథలు భిన్నంగా ఉంటాయి, ఆచారాలు మారుతాయి మరియు దేవతలు ఒకేలా ఉండకపోవచ్చు. అయినప్పటికీ, చీకటి నుండి వెలుగుకు మళ్లించడం అనే చిహ్నం ఈ సంప్రదాయాలను అనుసంధానిస్తుంది, దీపావళికి అర్థం ఇవ్వడం దేశాన్ని ఉత్సవం చేసేటప్పుడు అంతా విభిన్నంగా ఉంటుంది.
